Is jou leven failsafe?

Ik vraag mijzelf wel eens af:

Is het wel normaal dat je iedere dag bizar vroeg op staat. Dat je geforceerd wakker word gemaakt door een wekker. Een boterham is je snuffert propt. Een bakkie koffie naar binnen werkt zonder de tijd te hebben om daarvan te genieten. Dat je gesprekken met je partner moet afbreken omdat je voor de spits weg MOET? En als je van al dat wel de tijd wil nemen dat je je je wekker NOG vroeger moet zetten om NOG vroeger wakker te worden zodat je de avond te voren NOG eerder naar bed MOET? .... om vervolgens 8 uur lang + pauze + reistijd = 10 uur/dag weg te zijn van je vertrouwde omgeving, afgesneden van je familie en geliefden? Om je uiteindelijk op je werk in een NIET huiselijke vertrouwde omgeving te moeten bevinden in een vijandige omgeving van management leden , leidinggevenden, teamleiders en ander soortige personages? Nog maar niet te spreken van het voertuig waarin je je dagelijks verplaatst moet verzekeren, moet onderhouden, wegenbelasting moet betalen in de hoop dat dit voertuig je op de vluchtstrook niet achterlaat! Dat je afhankelijk word van die paar weekjes vakantie per jaar? En dat je van vakantie naar vakantie leeft? dat je het alleen maar leuk hebt gedurende die paar weekjes vakantie.

Waar blijft dan het genieten van het leven? Is het niet gezond om hier eens bij stil te staan of we weg goed bezig zijn? en hoe het anders kan? en of je wel anders wil? en zo ja hoe doe je dat dan?

Is de prijs niet te hoog om het beoogde salaris te verdienen om je van een "kwalitatief leven" te bedienen. ???? prijs te hoog om geld te verdienen??? dat lijkt heel erg op het kopen van werk.

Ik heb dit onderwerp wel eens in een groep gegooid. Wat daarbij opvalt is dat wel met z'n allen in een zo strak regiem verstrikt zijn geraakt dat wanneer ik het regiem ga bevragen men hier angstig op reageert. Ik krijg dan antwoorden te horen van "ja zo doet toch iedereen het". Ik krijg oprechte geïrriteerde antwoorden. Immers ik rammel aan die ketting. Ik maak met de vragen die ik stel mensen bewust van waar we collectief mee bezig zijn. Het word weggewimpeld als normaal. Ik zet, met mijn vragen, de gevestigde orde op losse schroeven.

In welke richting beweeg je?

Als je kiest voor een leven in het regiem dan kies je voor een leven lang wekker, boterham, koffie, file, stress alles snel snel moeten-moeten, meer-meer en veel-veel, enz. Je koopt daarmee werk en een huis met bijbehorende hypotheek die je vervolgens weer MOET gaan betalen dus je MOET je werk blijven kopen om je hypotheek te kunnen blijven betalen. Uiteindelijk zijn we slaaf van onszelf.

Als je kiest voor een leven buiten het regiem. Dan kies je voor een eenvoudig leven. Je koopt niks. Je repareert alles. Weerstaat verleidingen. Je bezit uitsluitend het hoogst noodzakelijke. Je woont klein en betaalbaar. Je hoeft niet veel inzet te tonen om je inkomen te verdienen want je hebt bijna geen kosten en de kosten die je hebt zijn overzichtelijk. Je houdt daarmee tijd over voor je familie, geliefden, vrienden of anderen. Je kan iets voor de maatschappij betekenen. Je kan ervoor kiezen een periode humanitaire hulp te bieden als je weer eens een ramp op tv ziet.

Wat is er voor zo'n leven nodig en wat moet je ervoor opgeven om wel een kwalitatief leven te leiden. Iemand die functioneert volgens het regiem heeft daar geen problemen mee zolang hij dat nog kan volhouden en niet tegen problemen aan loopt. Zowel uit privé ervaring als uit beroepsmatige ervaring weet ik dat een leven binnen het regiem niet failsafe is.

Failsafe is een term uit de vliegtuig industrie. Hiermee word bedoeld dat als er een functie van een vliegtuig uitvalt dat het vliegtuig niet direct uit de lucht valt maar dat een andere onderdeel de functie overneemt of dat het onderdeel domweg gemist kan worden.

Dus als er iets in de leven misgaat, bijvoorbeeld je werkgever gaat failliet of je word ziek dan berust je op een systeem dat in beheer is bij de UWV. Echter die organisatie zit ook in geldnood en helpen je uiteindelijk ook niet verder. Als je binnen de periode die de UWV je is geboden er geen oplossing voor jou situatie is geboden dan beland je uiteindelijk in de bijstand behoeftige situatie.

Ondertussen ben je een periode in je leven verder. Je word ouder. Je afstand tot de arbeidsmarkt is te groot geworden. Je kennis en ervaring is verouderd. Je inkomen word lager en lager en ondertussen word het leven duurder en duurder. Uiteindelijk lopen de schulden op en beland je in de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen.

Het zogenaamde sociale vangnet functioneert daarmee slechts beperkt en is daarmee slechts in beperkte mate failsafe.

Bovendien stel je jezelf volledig afhankelijk van een externe organisatie. Natuurlijk heb je wettelijk gezien recht op loondoorbetaling, ziektewet, WW of bijstand. Maar die systemen zijn en blijven uitsluitend voor de occasionele situatie. Enkel en alleen als de situatie zich onvermijdelijk voordoet. Feit staat voorop dat we in ons huidige leefsysteem niet zijn voorbereid op financiële calamiteiten. Wat verstandig is je dit af te vragen is:

Kan je leven zonder huur of hypotheek

Ben je vaardig genoeg om een alternatief inkomen te genereren.

Kan je zonder stroom of water functioneren.

beschik je over alternatieve stroom of waterbronnen.

Heb je een alternatieve bron om je woning te verwarmen?

Heb je voldoende financiële reserves opgebouwd?

Heb je een sociaal netwerk waarop je kan vertrouwen?

IS JOU LEVEN FAILSAFE?

Thema: 

Reactie toevoegen

To prevent automated spam submissions leave this field empty.